header
Τ.Ε.Θ.
σκηνοθέτης

 

Ο σκηνοθέτης του έργου

 

 

Ο Κώστας Δριμυλής γεννήθηκε στην Αθήνα. Παράλληλα με τις σπουδές του στην Αρχιτεκτονική Εσωτερικού Χώρου σπούδασε κλασσικό τραγούδι στο Εθνικό Ωδείο.  Παρακολούθησε υποκριτική στο εργαστήρι της Ομάδας «Νάμα» της Ελένης Σκότη. 

Είναι ιδρυτικό  μέλος της  Θεατρικής Ομάδας «Πείραμα» για την οποία έχει σκηνοθετήσει τα παρακάτω έργα του: 
 «Η Τρομακτική Ανακάλυψη του Δρ. Γκάρφενμπουργκ» -2003 - Θέατρο Επί Κολωνώ
«Αγάπα με» -Αγώνες Νέων Δημιουργών-Θέατρο Ιλίσια Βολανάκη - 2004 
«Η Μπάντα» -Εθνικό Θέατρο – Πειραματική Σκηνή, 2007
Το 2008 μεταφράζει και σκηνοθετεί το έργο «Ο Εραστής» του Χάρολντ Πίντερ- όπου παρουσιάζεται επίσης από την Ομάδα Πείραμα το 2008 στο BIOS στο Φεστιβάλ του θεατρικού ΔΙ.Κ.Α.Ν.Ο και στο Φεστιβάλ Off of Athens  στο Θέατρο Επί Κολωνώ.
Το 2010 μεταφράζει το έργο  «Play On» του Ρικ Άμποτ και το «The Lisbon Traviata» του Τέρενς Μακ Νάλυ όπου παίχτηκε το 2010 και 2011 στο θέατρο Αλκμήνη από τη Θεατρική Εταιρία «Ιδιομοιρίες».
Έχει επίσης γράψει και σκηνοθετήσει την ταινία μικρού μήκους «Μαρτυρίες» όπου πήρε μέρος στο Διαγωνιστικό Τμήμα του φεστιβάλ της Δράμας το 2005 και του Anonimul Film Festival στη Ρουμανία το 2006.
Έχει εργαστεί ως σκηνογράφος στην τηλεόραση και παράλληλα με το θέατρο εργάζεται σαν free lancer Αρχιτέκτονας Εσωτερικών Χώρων.
Επίσης, από το 2009 παραδίδει μαθήματα υποκριτικής και αυτοσχεδιασμού στο εργαστήρι της Ομάδας «Πείραμα»
Με το ΤΕΘ συνεργάστηκε για πρώτη φορά το 2009 σκηνοθετώντας το έργο του Μποστ «Φαύστα» και το 2011 με το έργο «Γκόλφω for ever» του Ντίνου Σπυρόπουλου.
 
 
 
 
 

 Ο σκηνοθέτης για το έργο

Θύτες και θύματα. Πράξεις διαστροφής και ανεπανόρθωτα τραύματα. Το χτες και το τώρα. Πόσο μπορούμε να ξεχάσουμε  κάτι που μας έκαναν; Πόσο το “παρελθόν μας” καθορίζει το σήμερα; Τι συνέπειες έχει η ατιμωρησία; Η απουσία κάθαρσης; Τι γίνεται όταν η δικαιοσύνη παραβλέπει; Σιωπά... Τι κάνουμε εμείς; Πόσο “αγανακτισμένοι” μπορούμε να γίνουμε; Πόσο μπορούμε να αντισταθούμε στον πειρασμό να ενδώσουμε στο ζώο μέσα μας και να πάρουμε τη δικαιοσύνη στα χέρια μας; Πόσο αντικειμενικοί μπορούμε να παραμείνουμε κάτω από το πάθος για εκδίκηση;  Πόσο σίγουροι μπορούμε να είμαστε για τα γεγονότα;

Με τη “Φαύστα” και τη “Γκόλφω” γελάσαμε. Το γέλιο και το χιούμορ είναι σίγουρα απαραίτητα για να μπορούμε να αντέχουμε ό, τι συμβαίνει γύρω μας. Απαραίτητα όπως το οξυγόνο. Μας κάνουν να ξεχνάμε, να αφηνόμαστε. Όμως, εμείς, φέτος στο ΤΕΘ, θέλαμε να παραμείνουμε νηφάλιοι, συντονισμένοι με τον παλμό των γεγονότων, δε θέλαμε να ξεχάσουμε ούτε μια στιγμή, αλλά να θυμόμαστε διαρκώς.

“Ο Θάνατος και η Κόρη” είναι ένα έργο για τις πρόσφατες μνήμες της κακοποίησης, οποιασδήποτε κακοποίησης.  Πώς θα ήσασταν εσείς στη θέση της, τι θα κάνατε εσείς, μήπως είστε στη θέση της;

 

                                                                                                 Κώστας Δριμυλής

© Τ.Ε.Θ. www.teth.gr    Design by S. Karvelas  Updated by Isabelle Bachmann